کتاب تاملات از مارکوس اورلیوس
مرگ اندیشی یکی از پرتکرارترین موضوعات در یادداشت های این فیلسوف است او باور داشت که یادآوری مرگ نباید باعث ترس یا ناامیدی شود بلکه باید به عنوان ابزاری برای بیداری و زندگی آگاهانه استفاده شود وقتی انسان بداند که ممکن است همین امروز آخرین روز زندگی اش باشد دیگر وقت خود را صرف کینه توزی و حرص خوردن برای مسائل بی ارزش نمی کند اورلیوس به خود می گوید به گونه ای زندگی کن گویی این آخرین عمل توست این تفکر باعث می شود که تمام اعمال انسان با دقت و خلوص نیت انجام شود و از درگیری های ذهنی بیهوده جلوگیری گردد مرگ در نگاه او یک فرایند طبیعی و بخشی از چرخه کیهانی است که باید با آغوش باز پذیرفته شود نه چیزی که از آن فرار کنیم و این پذیرش به زندگی معنایی عمیق تر می بخشد